एकस्मिन् वने (ஏகஸ்மிந் வநே) – ஒரு காட்டில்
एक: शशक:(ஏக: ஸ²ஸ²க:) – ஒரு முயல்
आसीत् (ஆஸீத்) – இருந்தது
एकदा (ஏகதா³ ) – ஒரு சமயம்
वृक्षस्य छायायां(வ்ரு«க்ஷஸ்ய சா²யாயாம்°) – மரத்தின் நிழலில்
शयित:( ஸ²யித:) – தூங்கியது
वृक्षात् (வ்ரு«க்ஷாத்) – மரத்திலிருந்து
एकं फलम् (ஏகம்° ப²லம்) – ஒரு பழம்
तस्य मस्तके(தஸ்ய மஸ்தகே) – அதன் தலையில்
अपतत्(அபதத்) – விழுந்தது
शशकस्य निद्रा ( ஸ²ஸ²கஸ்ய நித்³ரா) – முயலின் தூக்கம்
भग्ना (ப⁴க்³நா) – தடை
अभवत्(அப⁴வத்) – ஆனது
स: अचिन्तयत्( ஸ: அசிந்தயத்) – அது நினைத்தது
“आकाश: अपतत्”(“ஆகாஸ²: அபதத்”) – வானம் விழுகிறது
भयात् कातर:(ப⁴யாத் காதர:) – பயத்தில் நடுங்கி
आत्मरक्षणाय (ஆத்மரக்ஷணாய) – உயிரைக் காக்கும் பொருட்டு
अधावत् (அதா⁴வத்) – ஓடியது
मार्गे (மார்கே³) – வழியில்
एक: वानर:(ஏக: வாநர:) – ஒரு குரங்கு
तम् अपश्यत्(தம் அபஸ்²யத்) – அதைப் பார்த்தது
वानर: तम् अपृच्छत्(வாநர: தம் அப்ரு«ச்ச²த்) – குரங்கு அதனிடம் கேட்டது
धावसि(தா⁴வஸி) – ஓடுகிறாய்
अवदत्(அவத³த்) – சொன்னது
पतति(பததி) – விழுகிறது
धावामि(தா⁴வாமி) – ஓடுகிறேன்
दृष्ट्वा(த்³ரு«ஷ்ட்வா) – கண்டு/பார்த்து விட்டு
पशवोऽपि(பஸ²வோ’பி – பஸ²வ: அபி) – மற்ற மிருங்கங்களும்
अधावन्(அதா⁴வந்) – ஓடின
एक: शृगाल:(ஏக: ஸ்²ரு«கா³ல:) – நரி ஒன்று
आगच्छति स्म(ஆக³ச்ச²தி ஸ்ம) – வந்தது
पृष्टवान्(ப்ரு«ஷ்டவாந்) – கேட்டது
अन्ते(அந்தே) – கடைசியில்
पृष्टवन्त:(ப்ரு«ஷ்டவந்த:) – கேட்டன
कुत्र: आकाश: पतति?(குத்ர: ஆகாஸ²: பததி?) – எங்கே ஆகாயம் விழுகிறது
तान् सर्वान्(தாந் ஸர்வாந்) – அவர்கள் எல்லாரையும்
तत्र आनयत्(தத்ர ஆநயத்) – அங்கே அழைத்து வந்தது
पतितं फलम्(பதிதம்° ப²லம்) – விழுந்த பழத்தை
अपश्यन्(அபஸ்²யந்) – பார்த்தன
अहसन्(அஹஸந்) – சிரித்தன
लज्जित: अभवत्(லஜ்ஜித: அப⁴வத்) – வெட்கம் அடைந்தது