मूर्ख: शशक:

एकस्मिन् वने एक: शशक: आसीत् |
ஏகஸ்மிந் வநே ஏக: ஸ²ஸ²க: ஆஸீத் |
एकदा स: वृक्षस्य छायायां शयित: आसीत् |
ஏகதா³ ஸ: வ்ரு«க்ஷஸ்ய சா²யாயாம்° ஸ²யித: ஆஸீத் |
वृक्षात् एकं फलम् तस्य मस्तके अपतत् |
வ்ரு«க்ஷாத் ஏகம்° ப²லம் தஸ்ய மஸ்தகே அபதத் |
शशकस्य निद्रा भग्ना अभवत् |
ஸ²ஸ²கஸ்ய நித்³ரா ப⁴க்³நா அப⁴வத் |
स: अचिन्तयत् यत् “आकाश: अपतत्” |
ஸ: அசிந்தயத் யத் “ஆகாஸ²: அபதத்” |
भयात् कातर: स: आत्मरक्षणाय अधावत् |
ப⁴யாத் காதர: ஸ: ஆத்மரக்ஷணாய அதா⁴வத் |
मार्गे एक: वानर: तम् अपश्यत् |
மார்கே³ ஏக: வாநர: தம் அபஸ்²யத் |
वानर: तम् अपृच्छत् “मित्र! कथं त्वं धावसि ?”
வாநர: தம் அப்ரு«ச்ச²த் “மித்ர! கத²ம்° த்வம்° தா⁴வஸி ?”
शशक: अवदत् “आकाश: पतति, अत: अहम् धावामि |”
ஸ²ஸ²க: அவத³த் “ஆகாஸ²: பததி, அத: அஹம் தா⁴வாமி |”
भयात् कातर: वानर: अपि अधावत् |
ப⁴யாத் காதர: வாநர: அபி அதா⁴வத் |
एवं वानरं दृष्ट्वा मृग:, मृगं दृष्ट्वा गज: , इत्येव क्रमेण अन्ये पशवोऽपि अधावन् |
ஏவம்° வாநரம் த்³ரு«ஷ்ட்வா ம்ரு«க³:, ம்ரு«க³ம்° த்³ரு«ஷ்ட்வா க³ஜ: , இத்யேவ க்ரமேண அந்யே பஸ²வோ’பி அதா⁴வந் |
मार्गे एक: शृगाल: आगच्छति स्म |
மார்கே³ ஏக: ஸ்²ரு«கா³ல: ஆக³ச்ச²தி ஸ்ம |
स: गजं पृष्टवान् – “भवान् कथम् धावति” |
ஸ: க³ஜம்° ப்ரு«ஷ்டவாந் – “ப⁴வாந் கத²ம் தா⁴வதி”
गज: मृगम्, मृग: वानरम् , इत्येवम् क्रमेण अन्ते शशकं सर्वे पृष्टवन्त: |
க³ஜ: ம்ரு«க³ம், ம்ரு«க³: வாநரம் , இத்யேவம் க்ரமேண அந்தே ஸ²ஸ²கம்° ஸர்வே ப்ரு«ஷ்டவந்த:|
स: अवदत् “आकाश: पतति |”
ஸ: அவத³த் “ஆகாஸ²: பததி |
शृगाल: तं पृष्टवान् “कुत्र: आकाश: पतति?”
” ஸ்²ரு«கா³ல: தம்° ப்ரு«ஷ்டவாந் “குத்ர: ஆகாஸ²: பததி?”
शशक: तान् सर्वान् तत्र आनयत् यत्र: स: शयित: आसीत् |
ஸ²ஸ²க: தாந் ஸர்வாந் தத்ர ஆநயத் யத்ர: ஸ: ஸ²யித: ஆஸீத் |
तत्र पतितं फलम् सर्वे अपश्यन् |
தத்ர பதிதம்° ப²லம் ஸர்வே அபஸ்²யந் |
शृगाल: तं शशकं अवदत् – “अरे मूर्ख: ! एतत् फलमेव वृक्षात् अपतत् न तु आकाश: |”
ஸ்²ரு«கா³ல: தம்° ஸ²ஸ²கம்° அவத³த் – “அரே மூர்க²: ! ஏதத் ப²லமேவ வ்ரு«க்ஷாத் அபதத் ந து ஆகாஸ²: | ”
सर्वे पशव: अहसन् |
ஸர்வே பஸ²வ: அஹஸந் |
शशक: लज्जित: अभवत् |
ஸ²ஸ²க: லஜ்ஜித: அப⁴வத் |

शब्दार्थ:

एकस्मिन् वने (ஏகஸ்மிந் வநே) – ஒரு காட்டில்
एक: शशक:(ஏக: ஸ²ஸ²க:) – ஒரு முயல்
आसीत् (ஆஸீத்) – இருந்தது
एकदा (ஏகதா³ ) – ஒரு சமயம்
वृक्षस्य छायायां(வ்ரு«க்ஷஸ்ய சா²யாயாம்°) – மரத்தின் நிழலில்
शयित:( ஸ²யித:) – தூங்கியது
वृक्षात् (வ்ரு«க்ஷாத்) – மரத்திலிருந்து
एकं फलम् (ஏகம்° ப²லம்) – ஒரு பழம்
तस्य मस्तके(தஸ்ய மஸ்தகே) – அதன் தலையில்
अपतत्(அபதத்) – விழுந்தது
शशकस्य निद्रा ( ஸ²ஸ²கஸ்ய நித்³ரா) – முயலின் தூக்கம்
भग्ना (ப⁴க்³நா) – தடை
अभवत्(அப⁴வத்) – ஆனது
स: अचिन्तयत्( ஸ: அசிந்தயத்) – அது நினைத்தது
“आकाश: अपतत्”(“ஆகாஸ²: அபதத்”) – வானம் விழுகிறது
भयात् कातर:(ப⁴யாத் காதர:) – பயத்தில் நடுங்கி
आत्मरक्षणाय (ஆத்மரக்ஷணாய) – உயிரைக் காக்கும் பொருட்டு
अधावत् (அதா⁴வத்) – ஓடியது
मार्गे (மார்கே³) – வழியில்
एक: वानर:(ஏக: வாநர:) – ஒரு குரங்கு
तम् अपश्यत्(தம் அபஸ்²யத்) – அதைப் பார்த்தது
वानर: तम् अपृच्छत्(வாநர: தம் அப்ரு«ச்ச²த்) – குரங்கு அதனிடம் கேட்டது
धावसि(தா⁴வஸி) – ஓடுகிறாய்
अवदत्(அவத³த்) – சொன்னது
पतति(பததி) – விழுகிறது
धावामि(தா⁴வாமி) – ஓடுகிறேன்
दृष्ट्वा(த்³ரு«ஷ்ட்வா) – கண்டு/பார்த்து விட்டு
पशवोऽपि(பஸ²வோ’பி – பஸ²வ: அபி) – மற்ற மிருங்கங்களும்
अधावन्(அதா⁴வந்) – ஓடின
एक: शृगाल:(ஏக: ஸ்²ரு«கா³ல:) – நரி ஒன்று
आगच्छति स्म(ஆக³ச்ச²தி ஸ்ம) – வந்தது
पृष्टवान्(ப்ரு«ஷ்டவாந்) – கேட்டது
अन्ते(அந்தே) – கடைசியில்
पृष्टवन्त:(ப்ரு«ஷ்டவந்த:) – கேட்டன
कुत्र: आकाश: पतति?(குத்ர: ஆகாஸ²: பததி?) – எங்கே ஆகாயம் விழுகிறது
तान् सर्वान्(தாந் ஸர்வாந்) – அவர்கள் எல்லாரையும்
तत्र आनयत्(தத்ர ஆநயத்) – அங்கே அழைத்து வந்தது
पतितं फलम्(பதிதம்° ப²லம்) – விழுந்த பழத்தை
अपश्यन्(அபஸ்²யந்) – பார்த்தன
अहसन्(அஹஸந்) – சிரித்தன
लज्जित: अभवत्(லஜ்ஜித: அப⁴வத்) – வெட்கம் அடைந்தது

5 Comments मूर्ख: शशक:

  1. vasanthasyamalam

    गजः मृगं, मृगः वानरम् इत्येव – என்று இருக்க வேண்டும் .

Write a Reply or Comment

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன


  Type Comments in Indian languages (Press Ctrl+g to toggle between English and Hindi OR just Click on the letter)