मूर्ख: शशक:

एकस्मिन् वने एक: शशक: आसीत् |
ஏகஸ்மிந் வநே ஏக: ஸ²ஸ²க: ஆஸீத் |
एकदा स: वृक्षस्य छायायां शयित: आसीत् |
ஏகதா³ ஸ: வ்ரு«க்ஷஸ்ய சா²யாயாம்° ஸ²யித: ஆஸீத் |
वृक्षात् एकं फलम् तस्य मस्तके अपतत् |
வ்ரு«க்ஷாத் ஏகம்° ப²லம் தஸ்ய மஸ்தகே அபதத் |
शशकस्य निद्रा भग्ना अभवत् |
ஸ²ஸ²கஸ்ய நித்³ரா ப⁴க்³நா அப⁴வத் |
स: अचिन्तयत् यत् “आकाश: अपतत्” |
ஸ: அசிந்தயத் யத் “ஆகாஸ²: அபதத்” |
भयात् कातर: स: आत्मरक्षणाय अधावत् |
ப⁴யாத் காதர: ஸ: ஆத்மரக்ஷணாய அதா⁴வத் |
मार्गे एक: वानर: तम् अपश्यत् |
மார்கே³ ஏக: வாநர: தம் அபஸ்²யத் |
वानर: तम् अपृच्छत् “मित्र! कथं त्वं धावसि ?”
வாநர: தம் அப்ரு«ச்ச²த் “மித்ர! கத²ம்° த்வம்° தா⁴வஸி ?”
शशक: अवदत् “आकाश: पतति, अत: अहम् धावामि |”
ஸ²ஸ²க: அவத³த் “ஆகாஸ²: பததி, அத: அஹம் தா⁴வாமி |”
भयात् कातर: वानर: अपि अधावत् |
ப⁴யாத் காதர: வாநர: அபி அதா⁴வத் |
एवं वानरं दृष्ट्वा मृग:, मृगं दृष्ट्वा गज: , इत्येव क्रमेण अन्ये पशवोऽपि अधावन् |
ஏவம்° வாநரம் த்³ரு«ஷ்ட்வா ம்ரு«க³:, ம்ரு«க³ம்° த்³ரு«ஷ்ட்வா க³ஜ: , இத்யேவ க்ரமேண அந்யே பஸ²வோ’பி அதா⁴வந் |
मार्गे एक: शृगाल: आगच्छति स्म |
மார்கே³ ஏக: ஸ்²ரு«கா³ல: ஆக³ச்ச²தி ஸ்ம |
स: गजं पृष्टवान् – “भवान् कथम् धावति” |
ஸ: க³ஜம்° ப்ரு«ஷ்டவாந் – “ப⁴வாந் கத²ம் தா⁴வதி”
गज: मृगम्, मृग: वानरम् , इत्येवम् क्रमेण अन्ते शशकं सर्वे पृष्टवन्त: |
க³ஜ: ம்ரு«க³ம், ம்ரு«க³: வாநரம் , இத்யேவம் க்ரமேண அந்தே ஸ²ஸ²கம்° ஸர்வே ப்ரு«ஷ்டவந்த:|
स: अवदत् “आकाश: पतति |”
ஸ: அவத³த் “ஆகாஸ²: பததி |
शृगाल: तं पृष्टवान् “कुत्र: आकाश: पतति?”
” ஸ்²ரு«கா³ல: தம்° ப்ரு«ஷ்டவாந் “குத்ர: ஆகாஸ²: பததி?”
शशक: तान् सर्वान् तत्र आनयत् यत्र: स: शयित: आसीत् |
ஸ²ஸ²க: தாந் ஸர்வாந் தத்ர ஆநயத் யத்ர: ஸ: ஸ²யித: ஆஸீத் |
तत्र पतितं फलम् सर्वे अपश्यन् |
தத்ர பதிதம்° ப²லம் ஸர்வே அபஸ்²யந் |
शृगाल: तं शशकं अवदत् – “अरे मूर्ख: ! एतत् फलमेव वृक्षात् अपतत् न तु आकाश: |”
ஸ்²ரு«கா³ல: தம்° ஸ²ஸ²கம்° அவத³த் – “அரே மூர்க²: ! ஏதத் ப²லமேவ வ்ரு«க்ஷாத் அபதத் ந து ஆகாஸ²: | ”
सर्वे पशव: अहसन् |
ஸர்வே பஸ²வ: அஹஸந் |
शशक: लज्जित: अभवत् |
ஸ²ஸ²க: லஜ்ஜித: அப⁴வத் |

शब्दार्थ:

एकस्मिन् वने (ஏகஸ்மிந் வநே) – ஒரு காட்டில்
एक: शशक:(ஏக: ஸ²ஸ²க:) – ஒரு முயல்
आसीत् (ஆஸீத்) – இருந்தது
एकदा (ஏகதா³ ) – ஒரு சமயம்
वृक्षस्य छायायां(வ்ரு«க்ஷஸ்ய சா²யாயாம்°) – மரத்தின் நிழலில்
शयित:( ஸ²யித:) – தூங்கியது
वृक्षात् (வ்ரு«க்ஷாத்) – மரத்திலிருந்து
एकं फलम् (ஏகம்° ப²லம்) – ஒரு பழம்
तस्य मस्तके(தஸ்ய மஸ்தகே) – அதன் தலையில்
अपतत्(அபதத்) – விழுந்தது
शशकस्य निद्रा ( ஸ²ஸ²கஸ்ய நித்³ரா) – முயலின் தூக்கம்
भग्ना (ப⁴க்³நா) – தடை
अभवत्(அப⁴வத்) – ஆனது
स: अचिन्तयत्( ஸ: அசிந்தயத்) – அது நினைத்தது
“आकाश: अपतत्”(“ஆகாஸ²: அபதத்”) – வானம் விழுகிறது
भयात् कातर:(ப⁴யாத் காதர:) – பயத்தில் நடுங்கி
आत्मरक्षणाय (ஆத்மரக்ஷணாய) – உயிரைக் காக்கும் பொருட்டு
अधावत् (அதா⁴வத்) – ஓடியது
मार्गे (மார்கே³) – வழியில்
एक: वानर:(ஏக: வாநர:) – ஒரு குரங்கு
तम् अपश्यत्(தம் அபஸ்²யத்) – அதைப் பார்த்தது
वानर: तम् अपृच्छत्(வாநர: தம் அப்ரு«ச்ச²த்) – குரங்கு அதனிடம் கேட்டது
धावसि(தா⁴வஸி) – ஓடுகிறாய்
अवदत्(அவத³த்) – சொன்னது
पतति(பததி) – விழுகிறது
धावामि(தா⁴வாமி) – ஓடுகிறேன்
दृष्ट्वा(த்³ரு«ஷ்ட்வா) – கண்டு/பார்த்து விட்டு
पशवोऽपि(பஸ²வோ’பி – பஸ²வ: அபி) – மற்ற மிருங்கங்களும்
अधावन्(அதா⁴வந்) – ஓடின
एक: शृगाल:(ஏக: ஸ்²ரு«கா³ல:) – நரி ஒன்று
आगच्छति स्म(ஆக³ச்ச²தி ஸ்ம) – வந்தது
पृष्टवान्(ப்ரு«ஷ்டவாந்) – கேட்டது
अन्ते(அந்தே) – கடைசியில்
पृष्टवन्त:(ப்ரு«ஷ்டவந்த:) – கேட்டன
कुत्र: आकाश: पतति?(குத்ர: ஆகாஸ²: பததி?) – எங்கே ஆகாயம் விழுகிறது
तान् सर्वान्(தாந் ஸர்வாந்) – அவர்கள் எல்லாரையும்
तत्र आनयत्(தத்ர ஆநயத்) – அங்கே அழைத்து வந்தது
पतितं फलम्(பதிதம்° ப²லம்) – விழுந்த பழத்தை
अपश्यन्(அபஸ்²யந்) – பார்த்தன
अहसन्(அஹஸந்) – சிரித்தன
लज्जित: अभवत्(லஜ்ஜித: அப⁴வத்) – வெட்கம் அடைந்தது

7 Comments मूर्ख: शशक:

  1. vasanthasyamalam

    गजः मृगं, मृगः वानरम् इत्येव – என்று இருக்க வேண்டும் .

  2. Venkatesan

    Thanks a lot for these stories.pl add more through Tamil.. Tbrough your blog we are able to learn sanskrit through Tamil..please keep up this great unique service to both the divine languages…

Write a Reply or Comment

உங்கள் மின்னஞ்சல் வெளியிடப்பட மாட்டாது தேவையான புலங்கள் * குறிக்கப்பட்டன


  Type Comments in Indian languages (Press Ctrl+g to toggle between English and Hindi OR just Click on the letter)