சமஸ்க்ருதத்தில் சுமார் இரண்டாயிரம் வினைச்சொற்கள் இருப்பதாக ஒரு கணக்கு சொல்லப் படுகிறது. இதில் ஒவ்வொரு வினைச்சொல்லும் ஒரு வேர்ச்சொல்லிலிருந்து உருவாகிறது. வேர் சொல்லை தா₄து, தா₄து ரூபம் என்று சொல்வார்கள்.

இந்த வேர்சொல்லுடன் வேறு சில எழுத்துக்களை முன்னும் பின்னும் இணைப்பதன் மூலம், தன்மை முன்னிலை படர்க்கை போன்ற இடங்கள், ஒருமை – பன்மைகள், காலங்களைக் குறிக்கும் வெவ்வேறு சொற்கள் உருவாகின்றன. முந்தைய பதிவில் பட்₂ என்ற தா₄து – தி என்ற எழுத்தை சேர்ப்பதால் பட₂தி என்று ஆகி “படிக்கிறான்” என்ற பொருளில் பிரத₂ம புருஷ (படர்க்கை) ஏக வசனமாக (ஒருமை) வர்த்தமான காலத்தை (நிகழ் காலத்தை) குறிக்கிறது என்று பார்த்தோம்.

சமஸ்க்ருத வியாகரணத்தை (இலக்கணத்தை) இயற்றிய பாணினி இந்த இரண்டாயிரம் வினைச்சொல் கூட்டத்தின் தாதுக்களை பத்து வகையாக பிரித்திருக்கிறார். ஒரு வேர்ச்சொல் பகுப்பில் எந்த சொல் அதிகம் பயன்படுகிறதோ, எதில் தாது ரூபம் நன்கு வெளிப்படுகிறதோ அதையே அந்த தாது வகையின் பெயராக பாணினி வைத்திருக்கிறார்.   அவையாவன:

இந்த தா₄து வகைகளைக் குறித்துச் சொல்லும்போது பிரத₂ம க₃ண தாது, த்₃விதீய க₃ண தாது, த்ருதீய க₃ண தாது, சதுர்த்த₂ க₃ண தாது இவ்வாறு எண்ணிக்கையை வைத்தே குறிப்பிடுவார்கள்.

சமஸ்க்ருத வினைச்சொற்களில் பெரும்பாலும் பிரத₂ம க₃ண தா₄துவிலேயே வந்து விடுகின்றன. முக்கியமாக முதலாவது, நான்காவது, ஆறாவது மற்றும் பத்தாவது க₃ண தா₄துக்கள் மிக அதிகமான சொற்களைக் கொண்டுள்ளன.

இந்த தா₄துக்களில் உட்பிரிவாக இரண்டு வகைகள் உண்டு (அதாவது ஒவ்வொரு தாதுவினுள்ளும் இரண்டு வகையான வினைச்சொற்கள்) – அவை ஆத்மனே பத₃ம், பரஸ்மை பத₃ம். சில சொற்கள் ஆதமனே பதத்தை சேர்ந்ததாகவும், சில சொற்கள் பரஸ்மை பத சொற்களாகவும், சில சொற்கள் இரண்டு வகையிலும் இருக்கும். இரண்டு வகையிலும் வரும் சொற்களை உப₄ய பத₃ம் என்று கூறுவார். உதாரணமாக நமதி – நமாமி என்பது பரஸ்மை பதம். வந்தே₃ (உம்: வந்தே₃ மாதரம்) என்பது ஆத்மனே பதம்.

ஒரு செயலின் விளைவு அடுத்தவர்களைச் சேர்ந்ததாக இருந்தால் பரஸ்மை பத₃ம் என்ற வகுப்பிலும், செயலின் விளைவு சொல்பவரையே (தன்னையே) பாதித்தால் அது ஆத்மனே பத₃ம் என்றும் கொள்ளலாம். ஆனால் இந்த வேறுபாடுகள் அதிகம் உபயோகிக்கப் படுவதில்லை.

சரி இந்த தா₄து வகைகள் எப்படி உபயோகிப்பது?

ஒவ்வொரு தா₄து வகையிலும், இன்னின்ன எழுத்துக்களைத்தான் முன்னும் பின்னும் சேர்க்க வேண்டும் என்று விதிகள் இருக்கின்றன.  அதனால் தான் ஒரு தா₄து வகையை தெரிந்து கொள்வதன் மூலமே என்ன வகையான விதங்களில் வார்த்தைகளை உருவாக்கலாம் என்று கணித்து விடலாம்.

உதாரணம்: பிரத₂ம கண தாதுவில்  பிரபலமான வார்த்தை ப₄வதி என்பது. இதன் பொருள் ஆகிறான் (ள்), இருக்கிறான் (ள்) என்பதாகும். “ப₄வதி” என்பது எப்படி வந்தது… இதன் வேர்ச்சொல் பு₄.  இந்த தா₄துவுக்குரிய இலக்கண விதிப்படி உ என்று முடியும் தாதுக்கள் மற்ற எழுத்துக்களுடன் சேரும்போது ஓ என்று மாறும். ஒவ்வொரு வேர்ச்சொள்ளும் பிரதம புருஷ ஏக வசனத்தில் அதி என்கிற பின்னொட்டு சேரும் .

பு₄ = பு₄ = போ₄+ அதி  = போ₄ அதி – ப₄வதி

சமஸ்க்ருத சந்தி விதிகளின் படி ஓ வும் அ வும் சேர்ந்தால் அவ் என்று ஆகும் . அதனால் பு₄ – என்பது ப₄வதி என்று வினைச்சொல்லாக ஆகிறது.இதே போலத்தான் பட்₂ + அதி  = பட₂தி என்று ஆகிறது.

சமஸ்க்ருதத்தில் இலக்கண – சந்தி விதிகள் மிகவும் சுவாரசியமானவை. அடுத்தடுத்த பதிவுகளில் இது குறித்து பார்ப்போம்.

धन्यवाद:

Tags: dhaatu, lessons, धातु, கல்வித்தொடர்கள், தாது